Znaczną większość tradycji duchowych, obecnych w
Ameryce przed przybyciem Kolumba zdołała, jakimś cudem, zachować swoje
korzenie i przetrwać do dzisiaj. Innymi słowy były one silniejsze niż
cywilizacje, które tu przebywały i które wkrótce uległy konkwistadorom.
Meksykański szamanizm, praktykowany nadal przez wiele lokalnych plemion,
jest jednym z najszerzej badanych przypadków. Różni antropolodzy dostarczyli
wiele poważnych opracowania dotyczące sposobów w jaki szamani traktują
obecność Boga oraz na temat ich duchowych poszukiwań.
Poniżej kilka aspektów związanych ze zrozumieniem wszechświata, pochodzących
z różnych źródeł.
- Uwolnienie się od własnej przeszłości: aby rytuały mogły w niezmienionej
formie trwać od generacji do generacji, szaman musi zapomnieć o wszystkim,
czego się nauczył przed inicjacją,. Zgodnie z tradycją mężczyzna lub
kobieta związana z przeszłością ostatecznie pozwoli, aby sposób myślenia
jego lub jej rodziców lub społeczności w której żyją, przejął kontrolę
nad jego/jej wolą. Z tego powodu każdy, kto przeszedł inicjację wybiera
nowe imię i szuka sposobu na uwolnienie się od wspomnień, zarówno dobrych,
jak też złych.
- Proces zapominania: aby porzucić historię, w której żyje szaman spędza
on miesiące na przypominaniu w detalach każdego zdarzenia ze swojego
życia. Niektóre tradycje wymagają, aby spędzał godzinę po godzinie mówiąc
głośno w kierunku szklanki, wypełnionej wodą, recytując wszystko, co
wydarzyło się podczas każdego spotkania, z każdą osobą; w ten sposób
doświadczenie jest usuwane z pamięci, a wnika w wodę, która jest następnie
wylewana do rzeki. W ten sposób głowa staje się pusta i może zostać
wypełniona nową nauką.
- Wewnętrzna cisza: uwolniony od starych myśli, szaman koncentruje się
na swoim wewnętrznym spokoju i czeka na duchy mające opowiadać "prawdziwą
historię wszechświata". Ta cisza wraz z nieobecnością wspomnień
z przeszłości daje szamanowi poczucie całkowitej wolności, prowadzącej
do zrozumienia świata.
- Sieć: kiedy szaman zaczyna rozumieć nowe środowisko, w którym się
znalazł, wchodzi w pewnego rodzaju trans i "widzi", że wszystko
wokół nas jest ogromną siecią, utkaną ze świecących włókien, powiązanych
między sobą - innymi słowy jest to unikalny obiekt i część jednej i
tej samej energii. Czasami te świecące włókna są zagęszczone w kształt
jaja - oznacza to, że tam znajduje się dusza ludzkiej istoty (Carlos
Castaneda wyjaśnia dokładnie tę wizję w swojej książce "A Separate
Reality".
- Spotkanie z mocą: patrząc na swoje własne "jajo, utkane światłem"
szaman zauważa punkt, który łączy się ze świetlistymi włóknami zdolnymi
przewodzić energię. Tą energią, chociaż może ona być użyta przez szamana,
nie można manipulować - szaman musi wiedzieć jak łagodnie zdobyć kolejną
naukę. Zbliżanie się do punktu łączenia jest najtrudniejszym zadaniem
podczas inicjacji i wymaga ciszy, medytacji oraz wytrwałości.
- Zła energia: niektóre z tych włókien światła przewodzą destrukcyjne
fluidy, pochodzące z innych źródeł - tych którzy nie szukają wiedzy,
ale kontroli na duszami innych.
- "Zakłócenia": w życiu każdego z nas zawsze znajduje się
zdarzenie, które może być przyczyną zaprzestania rozwoju. Traumatyczne
przeżycia, zwłaszcza gorzkie niepowodzenia, miłosne rozczarowania, wszystko
to prowadzi nas w kierunku tchórzliwych postaw, rezygnujemy z kontynuowania
starań. Szaman, w trakcie procesu zapominania swojej dotychczasowej
historii życia, musi pozbyć się wszystkich "punktów zakłóceń".
Według meksykańskich szamanów ( a także, to ciekawe, według niektórych
buddyjskich podań), śmierć "wchodzi przez pępek. W tej jednej chwili
"świetliste jajo" rozpada się, a włókna, które tam się znajdowały
łączą się z energią wszechświata, aż do momentu, kiedy powtórnie ukształtują
nową formę.
Tłumaczenie: JR
|
|
