Wydanie: 163
Umiejętność czekania
Wojownik światła potrzebuje czasu dla siebie. Poświęca go na odpoczynek, rozmyślania, kontakt z Duszą Wszechświata. Nawet w największym ferworze walki znajduje czas na medytację. Czasami siada, odpręża się i pozwala, by sprawy toczyły się własnym torem. Patrzy na świat oczami widza, nie usiłuje być ani lepszy, ani gorszy - poddaje się bez oporu nurtowi życia. I po trochu wszystko, co wydawało się skomplikowane, staje się proste. A wojownik jest szczęśliwy.
Odkrywanie celu
Kiedy pragniemy czegoś, to cały Wszechświat działa na naszą korzyść. Wojownik światła dobrze o tym wie. Z tego powodu zwraca baczną uwagę na swoje myśli. Za dobrymi intencjami kryją się często uczucia, do których nikt nie śmie się przyznać: zemsta, lęk przed wygraną, przewrotna radość z powodu cudzej tragedii. Wszechświat niczego nie sądzi, on po prostu działa na korzyść naszych pragnień. Dlatego wojownik ośmiela się zajrzeć w mroczne obszary swojej duszy i próbuje je rozjaśnić światłem przebaczenia. I zawsze bardzo uważa na swoje myśli.
Zrozumienie rutyny
Czasami w drodze dopada wojownika rutyna. Wtedy korzysta on z nauki Nachmana z Bracławia: "Jeśli nie udaje ci się modlić, postaraj się powtarzać jedno proste słowo - przynosi to duszy wiele dobrego. Nie mów nic więcej, powtarzaj tylko to jedno słowo, bez przerwy, niezliczoną ilość razy. W końcu utraci ono swój sens i zdobędzie nowe znaczenie. Bóg otworzy swoje bramy, a wtedy tym jednym słowem wysławisz wszystko, co zechcesz". Kiedy wojownik musi wykonywać tę samą czynność wiele razy z rzędu, może z nią zrobić to, co radzi Nachman i przemienić ją w modlitwę.
Świętowanie kończącego się roku
Wojownik przeżył każdy dzień minionego roku i mimo że przegrał kilka wielkich bitew, przetrwał. To jest prawdziwe zwycięstwo. Kosztowało go ono wiele wysiłków, wiele nieprzespanych nocy pełnych wątpliwości, długich dni oczekiwania. Od niepamiętnych czasów świętowanie triumfu jest częścią rytuału życia - obrzędem wtajemniczenia. Przyjaciele i znajomi widzą jego radość i myślą: "Dlaczego on to robi? Przecież może być rozczarowany po następnej bitwie. Może ściągnąć na siebie gniew wroga". Jednak on wie, dlaczego tak postępuje. Otrzymuje najwspanialszy dar, jaki może dać zwycięstwo - wiarę w siebie.
Wojownik świętuje rok, który właśnie się zakończył, aby nabrać sił przed bitwami jakie jeszcze przed nim.
Tłumaczenie: Zaadaptowano tekst, pochodzący z polskiego wydania książki Paulo Coelho "Podręcznik Wojownika Światła" (wyd. Drzewo Babel, tłum. Basia Stępień).