Siódmy grzech główny: lenistwo

Oto mamy już prawie połowę roku. Nigdy nie wierzyłem w zbieg okoliczności, ale czuję, że fakt, iż pisząc cykl na temat grzechów głównych, nie myśląc przy tym o kalendarzu, kończę teraz publikacją na temat lenistwa, w momencie gdy nasze decyzje, podjęte 1 stycznia, są już realizowane bądź porzucone, powinien być znakiem dla nas wszystkich.

Definicja słownikowa:(w oryginale, w języku portugalskim: preguica): rzeczownik rodzaju żeńskiego, pochodzący od łacińskiego słowa Prigritia. Określa niechęć do pracy, niedbalstwo, gnuśność.

Według Kościoła Katolickiego: wszystkie żywe istoty, które się poruszają powinny zarabiać na swój codzienny chleb potem z własnego czoła, a nie myśleć o bezpieczeństwie i natychmiastowych rezultatach. Lenistwo jest brakiem fizycznych lub umysłowych starań, co degeneruje duszę i prowadzi do smutku i depresji.

Legenda przekazywana ustnie mówi: Juan, kiedy tylko zmarł, znalazł się w bardzo pięknym miejscu, otoczonym komfortem i pięknem o jakim kiedyś marzył. Człowiek ubrany w biel podszedł do niego:

- Masz prawo do wszystkiego, czego chcesz: jedzenia, przyjemności, zabawy - powiedział.

Zachwycony Juan robił wszystko, o czym marzył w trakcie swojego życia. Po wielu latach przyjemności, odszukał osobę w bieli:

- Zrobiłem już wszystko, czego pragnąłem - powiedział. - Teraz chciałbym trochę popracować, aby poczuć się potrzebny.

- Bardzo mi przykro - powiedziała osoba w bieli, - ale to jedyna rzecz, jakiej nie mogę dla ciebie zrobić. Praca tu nie istnieje.

- Mam spędzić wieczność umierając z nudów? Wolałbym po tysiąckroć razy bardziej znaleźć się w piekle!

Osoba w bieli podeszła i powiedziała niskim głosem:

- A ty myślisz, że gdzie jesteś?

Według Winnie Albert: Jak może przetrwać społeczeństwo skoro coraz bardziej skupia się na mrożonej żywności, fotografii na zawołanie, puré z ziemniaków, szybkim czytaniu i elektronicznych kalkulatorach?

Według socjologii: Zarówno ten, kto się przepracowuje, jak też ten, kto odmawia pracy, reaguje w ten sam sposób - próbując uciec od naturalnych problemów istot ludzkich, unikając myślenia o bliskich relacjach i odpowiedzialności związanej z normalnym życiem [Źródło: The compulsive worker (Pracoholik), Oxford, 2001]

Według Buddyzmu: Według tradycji, lenistwo jest jednym z głównych przeszkód w przebudzeniu duszy. Manifestuje się na trzy sposoby: lenistwo wygody, które nakazuje nam pozostać w tym samym miejscu. Lenistwo serca, kiedy czujemy się zniechęceni i nie pobudzeni. I wreszcie, lenistwo goryczy, kiedy nic nie jest już dla nas ważne , a my nie jesteśmy już częścią tego świata (Źródło: Pema Shodron w Shambala Sun, Listopad 1998).

Komentarz z Tao Te King: Człowiek na ścieżce dostosowuje się do Ścieżki. Uczciwy człowiek wybiera Cnotę. Człowiek, który coś traci rezygnuje ze Straty. Ten, kto wybiera Ścieżkę, szczęśliwie się z nią godzi. Ten, kto jest uczciwy godzi się z Cnotą. Ten, kto rezygnuje z tego, co utracił, godzi się ze Stratą.

Mimo to teraz, niemal w połowie 2007 roku: Przywykliśmy do pytania samych siebie: Skąd pochodzi inspiracja? Gdzie kryje się radość życia? Czy wszystkie te starania są czegoś warte, skoro przez cały rok staram się przekraczać własne ograniczenia, utrzymywałem rodzinę, zachowywałem się tak dobrze jak to tylko możliwe, a mimo to nie dotarłem tam, gdzie chciałem?

Wojownik światła rozumie, że przebudzenie jest długim procesem i że konieczne jest zrównoważenie medytacji i pracy, by dotrzeć tam, gdzie się chce. Tak, być może wszyscy staramy się czynić dobrze, a rezultaty są niewidoczne, jednak jestem pewien: rezultaty są. Z pewnością ujawnią się one w trakcie naszej wędrówki - jeśli tylko nie poddamy się teraz.

Życzę wszystkim szczęścia w pracy.


Tłumaczenie: JR