Refleksje wojownika światła

O bezużyteczności

    Wojownik Światła wie, że nikt nie jest głupcem, że życie uczy każdego - nawet jeśli to wymaga czasu.
    Traktuje więc swoich sąsiadów, zgodnie z tym co widzi, starając się ukazać świat w sposób, dla nich zrozumiały.
    Część osób mawia: "niektórzy ludzie są bezużyteczni".
    Wojownik nie poddaje się tym słowom. Nadal pobudza innych, gdyż to jest sposób na pobudzanie samego siebie.

W poszukiwaniu uczucia

    Wojownik Światła potrzebuje miłości. Uczucie i wrażliwość są częścią natury, tak bardzo, jak jedzenie, picie i smak dobrej walki.
    Kiedy wojownik jest nieszczęśliwy, patrząc na zachodzące słońce, dzieje się z nim coś złego.
    W tej chwili, wojownik przerywa swoje zmagania i idzie szukać towarzystwa, aby móc oglądać zachód słońca razem.
    Jeśli ma trudność w znalezieniu kompana, pyta samego siebie: "czy obawiam się zbliżyć do kogoś? Może ktoś obdarzył mnie uczuciem, a ja tego nie zauważyłem?"
    Wojownik Światła korzysta z samotności, lecz nie jest do niej przywiązany.

Stojąc w obliczu rozpaczy

    Wojownik Światła często rozpacza
Myśli, że uczuć, które ma nadzieję rozbudzić, nie można nigdzie odnaleźć. Wiele popołudni i nocy jest zmuszony przystosowywać się do pozycji pokonanego i żadne nowe wydarzenie nie przywraca mu zapału.
    Jego przyjaciele mówią: "najwyraźniej twoja walka dobiegła końca".
Wojownik odczuwa ból i zażenowanie, słysząc takie komentarze, gdyż wie, że nie doszedł tam gdzie zamierzał. Mimo to jest wytrwały i nie porzuca swoich zamierzeń.
    Wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewa, otwierają się przed nim nowe drzwi.

Tłumaczenie: JR