Wydanie: 42
Wojownik zawsze ma w głowie słowa sędziwych kaznodziejów takich jak
T. H. Huxley: "Konsekwencją działań, jest trwoga w przypadku głupców, a
oświecenie w przypadku ludzi mądrych.
"Szachownica jest
światem, jej pola są zjawiskami wszechświata, reguły gry nazywamy
prawami Natury. Gracz po drugiej stronie jest ukryty. Wiemy, że grając
jest zawsze uczciwy, sprawiedliwy oraz cierpliwy."
To, czy wojownik podejmie wyzwanie, zależy tylko od niego. On wie,
że Bóg nie pozwoli, aby przez jedną pomyłkę jego miłość pozostała nie
zauważona i nie pozwala, aby jego wybraniec udawał, iż nie zna zasad
postępowania.
Pamiętając o przeszłości
Wojownik
pamięta, zdarzenia z przeszłości. Zna Drogę Duchową człowieka i wie, że
na niej były pisane najpiękniejsze strony historii, ale także najgorsze
rozdziały tej księgi: masakry, ofiary, obskurantyzm. Dla osobistych
korzyści wykorzystywano ideały, aby dokonywać najstraszniejszych
czynów...
Wojownik słyszał: "Jak poznam, czy ta ścieżka jest tą właściwą?"
Potem widział wielu ludzi, którzy porzucali drogę, gdyż nie wiedzieli jak odpowiedzieć na postawione pytanie.
Wojownik nie ma wątpliwości, przyświeca mu niezawodna formuła:
"Poznacie ich po ich owocach" - jak powiedział Jezus. Wojownik podąża
za tą regułą i nigdy się nie zawiedzie.
Będąc uważnym
Wojownik światła zna ciszę, która poprzedza ważną bitwę. Ta cisza wydaje się mówić: "Sprawy zatrzymały się. Lepiej zapomnij o walce i ciesz się z życia." Niedoświadczeni bojownicy w tym momencie składają swoją broń i narzekają na nudę. Wojownik uważnie wsłuchuje się w ciszę; gdzieś, coś się dzieje. On wie, że niszczące trzęsienia ziemi przychodzą bez ostrzeżenia. Chodził nocą po lesie i wie, że gdy zwierzęta przestają hałasować, niebezpieczeństwo jest blisko. Kiedy inni rozmawiają, wojownik ćwiczy szermierkę i ma baczenie na horyzont.
Używanie miecza
Kiedy
miecz zostaje wyciągnięty z pochwy, musi zostać użyty. Wyciąga się go,
by otwierać ścieżkę, pomóc komuś, albo odżegnać niebezpieczeństwo -
lecz miecz jest kapryśny i nie lubi odsłaniać ostrza bez powodu.
Dlatego, prawdziwy wojownik nigdy nie rzuca pogróżek. Może zaatakować,
obronić się, lub wycofać; każde z tych posunięć jest częścią walki. To,
co nie jest częścią walki osłabia siłę uderzenia. Wojownik jest
zawsze świadomy ruchów swojego miecza. Jednak nie może nigdy zapominać,
że miecz także uważa na jego ruchy. Nie został bowiem stworzony po to,
by służyć słowom.
Spadając w otchłań
Wojownik
- nieumyślnie - stawia niewłaściwy krok i spada do otchłani. Nachodzą
go zjawy, doskwiera samotność. Ponieważ zawsze szukał tylko Dobrej
Walki, nie spodziewał się takiego obrotu spraw. Jednak stało się.
Otoczony przez ciemność, zwraca się do swojego mistrza.
- Mistrzu, spadłem do otchłani - powiedział. - Wokół mnie głęboka i ciemna woda.
- Zapamiętaj jedną rzecz - odpowiada mistrz. - to nie jest głębina,
w której zatoniesz, jedynie czas przebywania pod wodą jest dłuższy.
Wojownik musi użyć całej swojej siły, by wyjść z opresji, w której się
znalazł...
Zajmując się momentem
Łacińskie pochodzenie słowa "odpowiedzialność " oznacza: zdolność do dania odpowiedzi; gotowość do reagowania.
Odpowiedzialny wojownik posiada zdolność postrzegania i uczenia
się, a także zdolność stawania się nieodpowiedzialnym: czasami pozwala
by prowadziły go okoliczności, nie odpowiada, nie reaguje. Jednak
zrozumiał lekcję; nastawił uszu, usłyszał radę i był wystarczająco
pokorny, by przyjąć pomoc. Odpowiedzialny wojownik nie jest tym, który
dźwiga na ramionach ciężar świata; jest tym który wie jak rozwiązać
problemy, które spotyka przed sobą każdego dnia.
Wiedząc, kiedy milczeć
Wojownik Światła nigdy nie zapomina, że dobrzy ludzie nie narzekają. Niesprawiedliwość się zdarza. Każdego spotykają krzywdy, na które nie zasługuje, zazwyczaj w momencie, kiedy jest bezbronny. W takich wypadkach, wojownik milczy. Nie marnuje energii na słowa, ponieważ niczego dzięki nim nie dokona Lepiej zamienić swoją siłę w wytrwałość i cierpliwość, wiedząc, że Ktoś patrzy. Ktoś, kto stanął twarzą w twarz z niesprawiedliwym cierpieniem, nie godząc się na nie. Ten Ktoś daje wojownikowi to, czego potrzebuje najwięcej: czas. Wcześniej czy później, wszystko wypełni się dzięki jego łasce. Wojownik światła jest mądry; Nie komentuje swoich niepowodzeń.
Będąc mistrzem własnego miecza
Żywot miecza może być krótki. Jednak wojownik musi żyć dalej, dlatego nie pozwala ogłupić się przez własne zdolności i stara się unikać zaskoczenia. Rozważa każdą sytuację z uwagą, na którą ona zasługuje. Czasami, kiedy jego głowa zaprzątnięta jest poważnymi sprawami, diabeł szepce mu do ucha: "nie martw się tym, to nie jest istotne". Ponadto, stojąc przed banalnymi rzeczami, demon mówi mu: "powinieneś poświęcić całą swoją energię, by rozwiązać tę sprawę". Wojownik nie słucha diabła. Sam jest panem swojego miecza.