Wydanie: 22
Właściwa miara
Wojownik Światła wie jak rozpoznać moment, kiedy wróg
jest silniejszy.
Jeśli zdecyduje się z nim zmierzyć, natychmiast
zostanie pokonany. Jeśli ulegnie jego prowokacjom, wpadnie w pułapkę.
Wojownik używa dyplomacji, aby przezwyciężyć trudną
sytuację, w której się znalazł. Kiedy wróg postępuje jak dziecko, on robi
to samo. Kiedy wzywa go do walki - udaje, że nie rozumie.
Przyjaciele mówią: "jesteś tchórzem".
Lecz wojownik nie zwraca uwagi na komentarze; wie, że cały gniew i ptasia
odwaga są bezużyteczne w konfrontacji z kotem,
W sytuacji takiej, jak ta, wojownik jest uważny.
Wie, że wróg wkrótce ustąpi, aby prowokować innych.
Właściwy czas
Wojownik Światła nigdy się nie spieszy.
Czas działa na jego korzyść; uczy się, jak opanować zniecierpliwienie
i unikać nieplanowanych działań.
Idąc powoli, zauważa stabilność swoich kroków.
Wie, że bierze udział w decydującym momencie historii ludzkości i musi
zmienić siebie, zanim zacznie zmieniać świat. Pamięta słowa Lanza del
Vasto: "rewolucja potrzebuje czasu, aby przejąć władzę"
Wojownik Światła nigdy nie zbiera owoców
zanim dojrzeją.
Właściwa prędkość
Wojownik Światła musi być cierpliwy i szybki
zarazem. Dwa największe błędy w strategii to: postępować zbyt pochopnie
lub pozwolić sposobności odsunąć się zbyt daleko. Aby tego uniknąć, wojownik
postępuje w każdej sytuacji, tak jakby była ona niepowtarzalna, nie stosuje
formuł, paradygmatów lub opinii innych.
Kalif Moauiyat spytał kiedyś Omr Ben Al.-Aas'a
co jest było sekretem jego wspaniałych politycznych umiejętności:
"Nigdy nie angażować się w cokolwiek, bez
opracowania planu ewentualnego odwrotu i odwrotnie: nigdy nie wchodziłem
w coś, chcąc natychmiast to porzucić" - brzmiała odpowiedź.
Właściwa tolerancja
W sercu Wojownika Światła nie ma miejsca na uczucie
nienawiści. Kiedy podejmuje walkę, zawsze pamięta i stosuje się do słów
Chrystusa: "kochaj swoich wrogów".
Wie jednak, że akt wybaczenia wrogom, nie zmusza
go do zaakceptowania wszystkiego. Wojownik nie może opuszczać głowy -
inaczej straci z oczu horyzont swoich marzeń.
To jest doświadczenie z pola bitwy, które wzmacnia
wojownika.
Właściwe rozumienie
Wojownik Światła zna wagę swojej intuicji.
W trakcie bitwy, nie ma czasu myśleć o ciosach
swego wroga - używa więc swego instynktu i ufa swemu aniołowi.
W czasie pokoju, czyta znaki, objawiane przez
Boga.
Ludzie mówią: "on jest szalony" lub:
"on żyje w świecie fantazji", lub nawet: "jak można polegać
na czymś co nie jest logiczne?"
Lecz wojownik wie, że intuicja iest Bożym alfabetem
i nadal wsłuchuje się w wiatr i mówi do gwiazd.
Właściwy wybór
"Tak"- słyszy wojownik - "Muszę
wszystko zrozumieć, zanim podejmę decyzję. Nie mogę być skrępowany, aby
zmienić swój umysł".
Wojownik rozważa to zdanie, po czym je kwestionuje.
Może on mieć taką samą swobodę, lecz to nie powstrzymuje go od wypełnienia
pewnych obowiązków, nawet jeśli nie do końca rozumie dlaczego właśnie
tak postępuje.
Wojownik Światła podejmuje decyzje. Jego dusza
jest tak wolna jak chmury płynące po niebie, lecz ma on także obowiązki
wobec swoich marzeń. Na ścieżce, którą sam wybrał, bywa że nie może spać
wtedy, kiedy jest senny, prowadzić bezowocne rozmowy i decydować się na
inne poświęcenia. Przyjaciele mówią: "wiecznie się poświęcasz. Nie
jesteś wolnym człowiekiem."
Wojownik jest wolny lecz wie, że w otwartym piekarniku,
nie można upiec chleba.
Właściwa rezygnacja
W każdym działaniu, ważne jest aby wiedzieć czego
się oczekuje; aby wiedzieć jakie jest znaczenie zachowania celu i naszych
zdolności wyznaczania zadań.
Tylko osoba w taki sposób wyposażona, nie czuje
chęci zdobycia łupu z podboju, pozostając zaangażowana w walkę, może szczerze
powiedzieć, że wyrzekła się owocu.
Można wyrzec się owocu, lecz to wyrzeczenie nie
oznacza obojętności wobec wyniku.
Wojownik Światła odnosi się z szacunkiem do strategii
Ghandiego. Nie pozwala rozproszyć swojej uwagi ludziom, którzy nie będąc
zdolni osiągnąć niczego, nakazują rezygnację.
Walka z kimś kochanym
Bywa, że Wojownik Światła walczy z kimś, kogo
kocha.
Wie, że cisza oznacza absolutną równowagę ciała,
ducha i duszy. Człowiek, który zachowuje jedność, nie zostanie zdominowany
przez życiowe zawirowania; ma siłę aby przezwyciężyć trudności i posuwać
się przed siebie.
Mimo to, wojownik często czuje wyzwanie tych,
których uczy fechtunku. Jego uczniowie wyzywają go do walki.
Wtedy wojownik ujawnia swoje zdolności: przy pomocy
kilku ruchów wytrąca broń z rąk studentów, po czym harmonia powraca do
miejsca, gdzie się wszyscy zgromadzili.
"Po co tak postępować, skoro ma się przewagę?"
- pyta przybysz.
"Ponieważ, w ten sposób podtrzymuję dialog"
- odpowiada wojownik.
Tłumaczenie: JR