Opowiadania Arabów i Żydów

    Mimo, że te dwie kultury znajdują się w ciągłym konflikcie, wspólnie emanują nadzwyczajną mądrością . Poniżej kilka arabskich i żydowskich opowiadań:

Znaczenie radości

    Al Husayn spytał Ibn Muhammada:
    - Czy myślisz, że wielki prorok naszej religii, Mahomet, wiedział jak opowiadać zabawne historie?
    Ibn Muhammad odpowiedział:
    - Bóg zesłał naszego proroka z darem radości. Wcześniej wysłał innego posłańca, który cierpiał i mówił językiem bólu; Mohammed przybył by uwolnić ludzi z ich udręki. Jedną z dróg, które napotkał, było nauczenie ich zabawy i radości. Robił to, aby jednoczyć ludzi jedną ideą i planem. Mój ojciec, który znał Proroka, słyszał jak ten mówił: "Bóg nienawidzi wszystkich, którzy ukazują smutne twarze swoim przyjaciołom".

W jakim celu snuć opowieści

    Elle Wiesel przypomniał sobie, że wielki Rabbi Israel Shem Tov, widząc, że Żydzi są maltretowani, udał się do lasu, aby zapalić święty ogień i zmówić specjalną modlitwę, prosząc Boga, by chronił jego lud. Wtedy Bóg zesłał mu cud.
    Wkrótce, jego uczeń Maggid de Mezritch, pójdzie w ślady swojego mistrza, uda się w to samo miejsce w lesie i przemówi: "Panie Wszechświata, nie wiem jak zapalić święty ogień, lecz znam modlitwę; proszę usłysz moje wołanie!" Także tym razem zdarzy się cud.
Minęło jedno pokolenie i Rabbi Moshe-leib z Sasov, widząc prześladowanie swoich ludzi, udał się do lasu i powiedział: "Nie wiem jak zapalić święty ogień, ani jak odmówić modlitwę, ale wciąż pamiętam to miejsce. Pomórz nam Panie" Tak też się stało.
    Pięćdziesiąt lat później, Rabbi Israel de Rizihin, siedząc w swoim wózku inwalidzkim, powiedział do Boga: "Nie wiem jak zapalić święty ogień, ani jak odmówić specjalną modlitwę, nie potrafię nawet znaleźć miejsca w lesie. Wszystko, co umiem zrobić to opowiedzieć tę historię i ufać, że Bóg mnie usłyszy"
    Opowiedziana historia okazała się wystarczająca, aby odżegnać niebezpieczeństwo; według Wisela, Bóg stworzył człowieka, ponieważ uwielbia opowieści.

Co jest napisane

    Pewien niewidomy żebrał na drodze do Mekki, kiedy pobożny Muzułmanin przechodzący obok, zapytał czy ludzie są hojni - jak nakazuje Koran. Człowiek pokazał mu swoją puszkę, która była prawie pusta. Podróżny powiedział:
    - Pozwól mi napisać coś na kartce, zawieszonej na twojej szyi.
Kilka godzin później, powracający podróżny zobaczył żebraka, zaskoczonego dużą ilością pieniędzy, które otrzymał.
    - Co napisałeś na kartce? - zapytał.
    - Jedynie: Dzisiaj jest piękny wiosenny dzień, słońce świeci, a ja jestem niewidomy.

To minie

   Tradycja Sufich ma w swoich zbiorach opowiadanie o królu, otoczonym mędrcami. Pewnego poranka, kiedy ci rozmawiali, król był bardziej cichy niż zwykle.
    "Coś nie tak, Wasza Wysokość?" - spytał jeden z mędrców.
    "Jestem rozbity" - odpowiedział król. - "Czasem przytłacza mnie melancholia, czuję się zbyt słaby, aby wypełniać swoje obowiązki. Innym razem jestem oszołomiony władzą, którą posiadam. Chciałbym posiadać talizman, który pomoże mi żyć w harmonii ze samym sobą."
    Mędrcy - zaskoczeni taką odpowiedzią - spędzili długie miesiące na dyskusjach. W końcu przyszli do króla z podarunkiem.
    "Wygrawerowaliśmy magiczne słowa na talizmanie. Przeczytaj je na głos kiedy tylko jesteś zbyt pewny siebie lub zbyt smutny" - powiedzieli.
    Król spojrzał na zamówioną przez siebie rzecz - był to zwykły pierścień ze srebra i złota, z inskrypcją: " To minie".

Gdzie jest prawda

    "Niektórzy uczniowie bez przerwy pytają gdzie jest prawda", powiedział Maal-El. "Pewnego dnia zdecydowałem się wskazać kierunek, próbując zademonstrować im jak ważne jest podążanie ścieżką, nie myśląc o niej."
    "Zamiast patrzeć w kierunku, który wskazałem, człowiek, który zadał pytanie zaczął badać mój palec, próbując odkryć, gdzie była ukryta prawda.
    Kiedy ludzie poszukują mistrza, powinni rozglądać się za doświadczeniami, mogącymi pomóc im uniknąć pewnego rodzaju przeciwności. Niestety, rzeczywistość jest inna: wprowadzają oni zasadę minimum starań, próbując w ten sposób znaleźć na wszystko odpowiedź."
    "Ten, kto akceptuje, bez wątpienia prawdę swojego mistrza, nigdy nie odnajdzie własnej ścieżki".

Wiedzieć jak słuchać obelg

    W pewnym arabskim królestwie żyłą królowa zwana Lejlą. Jej wiedza oświecała kraj jak słońce, jej piękno oślepiało mężczyzn, a jej bogactwo było większe niż któregokolwiek z jej poddanych.
    Pewnego poranka, jej główny zarządca poprosił o spotkanie, podczas którego powiedział:
    - Wielka królowo Lejlo! Jesteś najmądrzejszą, najpiękniejszą i najbogatszą kobietą na świecie. Słyszałem jednak przykre rzeczy; niektórzy ludzie śmieją się lub narzekają na twoje decyzje. Dlaczego, mimo wszystkiego, co robisz dla swoich poddanych, oni wciąż są niezadowoleni?
    Królowa roześmiała się i odpowiedziała:
    - Mój lojalny doradco, wiesz jak wiele zrobiłam dla mojego królestwa. Siedem regonów znajduje się pod moją kontrolą i każdy z nich cieszy się pokojem i dobrobytem, We wszystkich miastach, decyzje mojego sądu są sprawiedliwe.
    Mogę zrobić prawie wszystko czego sobie życzę. Mogę rozkazać, aby granice zostały zablokowane, wrota pałacu zamknięte, skrzynie ze skarbami zaplombowane.
    Jednak jest jedna rzecz, której nie mogę uczynić: sprawić by ludzie zamknęli swoje usta. Nie ma znaczenia jak złe rzeczy mówią ludzie; ważne jest, by kontynuować to, co sama uważam za słuszne.