Nieśmiertelność

Jak ludzie znoszą zmiany?

Źle. Zawsze bardzo źle. Jeden z najlepiej znanych mitów na świecie - mit o wampirach - potwierdza to.

Kim jest wampir? To ktoś, kto w danej chwili swojego życia staje się nieśmiertelny. Innymi słowy, jego ciało nie podlega już normalnym prawom natury; staje się wiecznie młody i będą mogli żyć tak długo, jak tylko będą chcieli, bez konieczności przejmowania się problemami wywołanymi starzeniem.

Jedynym pożywieniem wampirów jest małą dawka krwi każdego dnia, a jedynym zabiegiem pielęgnacyjnym dla ich skóry jest unikanie światła słonecznego - mimo wszystko jest to bardzo niska cena, jaką płacą za możliwość cieszenia się perspektywą wiecznego życia.

Jest jeden problem: wampiry zatrzymują się w czasie, podczas gdy świat wciąż się zmienia. Wszystko, do czego byli od zawsze przyzwyczajeni, zaczyna się zmieniać i mimo że dysponują całym czasem świata, aby móc przystosować się do tych zmian, ich pragnienie nieśmiertelności wynikło z tego, iż byli szczęśliwi w świecie, w którym żyli. Nie interesują ich zmiany.

Wyobraźmy sobie człowieka, który staje się wampirem, tuż po zakończeniu Mistrzostw Świata w 1986 r. Mógł palić w samolotach, nie musiał zastanawiać się nad wyborem kanału telewizyjnego - wybór był bardzo ograniczony. Jakaś aktorka była dla niego symbolem seksu, wiedział wszystko o gaźnikach i walczył o swoje socjalistyczne ideały, przekonany, że Związek Radziecki stanie się wkrótce bardziej sprawnym zarządcą, a pragnienia ludu (zwanego proletariatem) będą wreszcie wzięte pod uwagę.

Pewnego dnia zakochuje się w 22-letniej studentce socjologii. Zachwyca się jej urodą, jej zapałem, jej idealistycznym spojrzeniem. Proponuje jej zamianę w wampira, ale ona odmawia - oglądała zbyt wiele horrorów. Ona także jest zakochana i nie chce go utracić, ale stawia jeden warunek kontynuowania ich związku: nie będzie mógł pić jej krwi. Wampir nie miał innego wyjścia, jak dotrzymać słowa. Wzięli cywilny ślub, aby uniknąć zabójczych krzyży.

Minęło dwadzieścia lat, a właściwie przeleciało, gdyż zakończyły się już kolejne cztery Mistrzostwa Świata. Dawna studentka ma teraz 42 lata, pracuje w banku (problemy z bezrobociem), albo pisze bezużyteczną pracę magisterską lub doktorską tyko po to aby nadać sens swojemu życiu zawodowej badaczki. Gaźniki znikły już z powierzchni ziemi. Wampir w przerażeniu przegląda czasopismo i widzi aktorkę, będącą kiedyś symbolem seksu, zmienioną w złożony produkt, wykonany z plastiku, botoksu, silikonu i jej twarz pokrytą tonami pudru. Czuje się winny mając do dyspozycji 200 kanałów TV i ogląda tylko jeden, przez cały czas ten sam.

Związek Radziecki upadł. Wampir był zmuszony rozstać się ze swoimi ulubionymi papierosami (mimo, że mu nie szkodziły; nie zapominajmy, że wampiry są nieśmiertelne), gdyż palenie stało się niemożliwe, z jednej strony z powodu prawa, z drugiej ze względu na sposób, w jaki patrzyli na niego ludzie w restauracji. Jednak najgorsze w tym wszystkim jest to, że wszyscy mówią o czatach, Internecie, iPodach, rave i tak dalej. Wampir stara się dotrzymać kroku zmianom, ale wszystko wydaje się być całkowicie zagmatwane, irytujące i bezsensowne. Patrzy na komputer, tak jakby patrzył na ząbek czosnku - z mieszanymi uczuciami przerażenia i bezsilności. Nie potrafi sobie z tym poradzić, chociaż próbował wiele razy.

Jego przyjaciele przeszli na emeryturę, spędzili swoje życie, grając w karty - też nie wiedzą jak obsługiwać komputer, ale niewiele sobie z tego robią; grupa postarzała się wspólnie, wszyscy mają te same zainteresowania i mogą dzielić się doświadczeniami.

Wampir pozostaje młody, nieśmiertelny. Stoi w obliczu wiecznej depresji. Stara się popełnić samobójstwo, wychodząc na światło słoneczne lub patrząc na krzyże, odkrywając jednak w ten sposób, że to tylko nieszkodliwy mit, stworzony przez Kościół.

Pozostała mu jedyna pociecha: nadal istnieje jeszcze jeden polityk, o którym wie wszystko (wszystkie inne osoby, sprawujące władzę, zmieniły się).

Jednak Fidel Castro także przeminie. Wtedy już nic, absolutnie nic nie pozostanie na tym świecie z tego, co wampir kiedyś tak bardzo kochał.

Tłumaczenie: Jacek Romański