Łuk, strzała i cel

Wszyscy jesteśmy łucznikami boskiej Woli. Najbardziej istotny jest fakt, abyśmy wiedzieli jakie narzędzia mamy do swojej dyspozycji.

Łuk

Łuk jest życiem: emanuje z niego cała energia. Pewnego dnia zostanie wystrzelona strzała. Cel jest daleki.
Jednak twoje życie zawsze będzie z tobą, musisz więc wiedzieć jak postępować, aby o nie właściwie zadbać.
Łuk potrzebuje czasu wytchnienia - taki łuk, który pozostaje przez cały czas w gotowości, jest stale napięty, traci swoją moc. Odpoczywaj więc, aby móc ją odzyskać. Tym sposobem, kiedy naciągniesz cięciwę, nie zabraknie ci siły.
Łuk nie ma świadomości. Stanowi on przedłużenie ramienia i pragnień łucznika. Jego przeznaczeniem jest zabijanie lub pomoc w medytacji. Zawsze miej więc czyste intencje.
Łuk jest elastyczny, ma jednak także swoje ograniczenia. Kiedy jest naginany ze zbyt wielką siłą, łamie się. Innym razem potrafi zmęczyć rękę, która trzyma go zbyt długo. Zgodnie z tym rozumowaniem, nie zmuszaj swojego ciała do wysiłku, którego nie jest w stanie znieść. Pamiętaj, że pewnego dnia będziesz stary, a starość jest błogosławieństwem, nie przekleństwem.
Aby właściwie napiąć łuk, należy robić tylko to, co konieczne, nie marnując swojej energii. Postępując w ten sposób będziesz w stanie wystrzelić wiele strzał, bez zbędnego trudu.

Strzała

Strzała jest twoją intencją; jest tym, co łączy siłę łuku z centralnym punktem twojego celu. Nasze intencje muszą być krystalicznie czyste, szczere i wyważone.
Raz wypuszczona strzała nie wraca. Lepiej jest zaniechać strzału, jeśli ruchy, które mają nakierować ją na cel, nie są wystarczająco precyzyjne, niż brnąć dalej, tylko dlatego, że łuk został już napięty, a cel czeka.
Jeśli jedyną rzeczą, która cię paraliżuje jest lęk przed popełnieniem błędu, nigdy nie ukrywaj swoich intencji. Po właściwym przygotowaniu, otwórz dłoń, by uwolnić cięciwę, podejmij niezbędne kroki i staw czoła swoim wyzwaniom. Nawet jeżeli nie uda ci się trafić do celu, będziesz wiedział, w jaki sposób skorygować swój cel następnym razem.
Jeśli nie podejmiesz ryzyka, nigdy nie poznasz wyzwań, które przed tobą stoją.

Cel

Cel to miejsce, do którego trzeba dotrzeć. Zostało wybrane przez ciebie. Nie możesz przepraszać, mówiąc że przeciwnik był silniejszy. Samodzielnie wybrałeś swój cel i jesteś za niego odpowiedzialny.
Jeśli patrzysz na swój cel, jak na wroga, to nawet jeśli strzał będzie udany, nie zdołasz rozwinąć czegokolwiek w samym sobie. Spędzisz życie próbując umieścić strzałę w centrum jakiegoś, całkowicie bezużytecznego przedmiotu, wykonanego z papieru lub drewna. Kiedy spotkasz się z innymi ludźmi będziesz narzekał, że niczego w życiu nie osiągnąłeś.
Właśnie dlatego powinieneś wybrać swój cel i robić wszystko, co w twojej mocy aby do niego dotrzeć, odnosząc się do niego z szacunkiem i godnością: musisz wiedzieć jakie jest jego znaczenie, ile starań należy włożyć, by do niego dotrzeć, ile ćwiczeń i intuicji.
Kiedy patrzysz na cel, nie koncentruj się jedynie na nim, ale na wszystkim, co dzieje się wokół ciebie, gdyż kiedy strzała zostaje wystrzelona, oddziałuje na nią wiele czynników, które przeoczyłeś, takich jak wiatr, waga i odległość.
Cel może znajdować się na tyle daleko, na ile człowiek jest w stanie to sobie wyobrazić. To, czym oceniamy odległość nazywa się pożądaniem - w innym wypadku będzie to coś martwego, odległe marzenie, sen na jawie.
Kiedy intencja szuka swojego celu, podobnie cel szuka ludzkiej intencji, gdyż jest tym, co nadaje naszemu życiu znaczenie: nie jest to już tylko idea, ale centrum świata łucznika.