Koło czasu

   Carlos Castaneda był na pewno najważniejszym pisarzem pokolenia hipisów, chociaż nigdy nie został zaakceptowany w kręgach intelektualnych - co nie powodowało bynajmniej jego niepokoju. Tak jak w zeszłym roku, dedykuję rozdział Wojownika Światła jego pracy i przytaczam kilka wątków z jego książek:

***********

   Wojownik przyjmuje odpowiedzialność za swoje działania - nawet za najmniej istotne. Zwykły człowiek nigdy nie przyznaje się do swoich pomyłek, ale przypisuje sobie zwycięstwo, nawet jeśli należy do innego człowieka. Nie jest zwycięzcą ani przegranym, nie może stać się prześladowcą ani ofiarą, ale nigdy nie zostanie wojownikiem, ponieważ na to trzeba zasłużyć.

***********

   Czasami wojownik musi być uchwytny a czasem musi pozostać w ukryciu. Nie ma sensu, aby wojownik przez cały czas był widoczny, podobnie nie jest rozważne ukrywanie się w chwili, kiedy wszyscy wiedzą, gdzie się schował. Zmieniając dostępność w niedostępność, nie męczy się i nie męczy tych, którzy go otaczają.

************

   Dla zwykłego człowieka, świat jest dziwny, ponieważ kiedy nie jest zmęczony życiem, cierpi z powodu tego na co, według niego, nie zasługuje. Dla wojownika, świat jest dziwny, ponieważ jest zdumiewający, przerażający, tajemniczy, niezgłębiony. Rzemiosło wojownika polega na zachowywaniu równowagi pomiędzy bojaźnią bycia człowiekiem a cudem bycia człowieka.

************

   Czyny mają moc. Szczególnie gdy wojownik wie, że każda walka może być jego ostatnią. Jest to przedziwna radość tworzenia, powodowana wiedzą, że w każdej chwili moglibyśmy umrzeć.

************

   Najtrudniejszą rzeczą na tym świecie jest przyjęcie postawy wojownika. Smutek i narzekania nie przynoszą żadnego pożytku, tak jak twierdzenie, że ktoś wyrządza nam krzywdę. Nikt nie jest w stanie zrobić czegokolwiek komukolwiek, tym bardziej wojownikowi.

***********

   Zaufanie wojownika nie jest zaufaniem zwykłego człowieka. Zwykły człowiek szuka aprobaty w oczach innych i nazywa to pewnością. Wojownik szuka nieskazitelności w swoich własnych oczach i nazywa to pokorą. Zwykły człowiek jest przywiązany do swoich sąsiadów, wojownik utrzymuje kontakt z nieskończonością.

***********

   Jest wiele rzeczy, które wojownik może zrobić w danym momencie, a których nie mógłby zrobić kilka lat wcześniej. Nie świadczy to o tym, że zmieniły się warunki, ale o tym, że zmieniło się wyobrażenie, jakie wojownik ma na swój temat.

***********

   Moc zawsze utrzymuje w zasięgu wojownika jeden centymetr sześcienny uśmiechu losu. Cała sztuka polega na tym, aby przez cały czas być na tyle elastycznym, by móc z niego skorzystać.

***********