Wydanie: 156
Kanalia
Mimo, że to słowo ma mocny wydźwięk, prawdą jest, że każdy z nas spotkał w swoim życiu kanalię (słownik definiuje ten termin następująco: "osoba bez charakteru, godności lub ducha". Jest osobą, która próbuje się wyróżnić kiedy dorastamy, kiedy walczymy o potwierdzenie własnej tożsamości, naszych marzeń, naszego miejsca w świecie. Jesteśmy pełni obaw o to co robić, aż tu nagle pojawia się kanalia. Osoba ta zawsze jest liderem, kimś, kto myśli, że najlepiej wygląda, jest najbardziej inteligenta, potrafi najlepiej stanąć przed wyzwaniami, jakie przed ni stoją.
Aby zachować swoją pozycję, atakuje nasze poczucie własnej wartości: chce abyśmy uważali się za brzydkich, tępych, bez przyszłości oraz byśmy myśleli, że powinniśmy naśladować ją oraz jej sposób postępowania, jaki narzuca kolegom z dzielnicy. W przypadku chłopców, zazwyczaj narzuca się przy pomocy brutalnej przemocy lub poprzez swoją "mądrą" postawę, tak jakby wiedziała więcej od innych. W przypadku dziewczat, kanalia jest tą, która chce przyciągnąć spojrzenia chłopaków, chce być zapraszana na wszystkie imprezy, zawsze najlepiej się ubierać.
Kanalie (niezależnie, czy w wydaniu męskim, czy żeńskim) patrzą na nas z pewnym poczuciem wyższości i próbują dyktować zasady grupie, w której przebywają. My naturalnie czujemy się takim zachowaniem zastraszeni, niepewni w jaki sposób postępować, pozwalając, aby kanalia mogła prowadzić nas przez jakiś czas. Mimo że sobie tego nie uświadamiamy, dajemy kanalii władzę, której wcześniej nie miała i na którą nie zasługuje, a to będzie jedyny moment w jej życiu, kiedy jej ulotne światło będzie mogło zabłysnąć. Jednak to wszystko jest częścią nauki, dzięki której rozwijamy nasze umiejętności obronne do zastosowania w przyszłości.
Dorastamy. Krok po kroku każdy z nas dokonuje wyborów, grupa młodocianych rozdziela się, a kanalia znika, mimo że wciąż przechowujemy obraz jej piękna, mądrości, przywództwa, elegancji, siły i wyższości.
Podczas tego ważnego rytuału przejścia, zwanego dorastaniem, w przypadku każdego z nas przetestowane zostają fundamentalne wartości - u wszystkich, z wyjątkiem kanalii. Kiedy cierpimy, czując się zaniedbani, zagrożeni i słabi, ona przepływa przez ten okres gładko: bądź co bądź jest naszym liderem! Nie musi znosić wszystkich tych niekończących się trudnych godzin w deszczowe popołudnia i podczas nieprzespanych nocy.
Pewnego pięknego dnia, kiedy jesteśmy już dorośli, myślimy o spotkaniu z naszymi przyjaciółmi z okresu naszej młodości. Organizujemy przyjęcie, zwykle w restauracji - gdzie wszyscy przychodzą z mężami i żonami. Nie ma nic lepszego jak obiad z lampką wina i wspomnieniami z lat, które uczyniły z nas tych, którymi jesteśmy dzisiaj.
Pojawia się kanalia - zazwyczaj z partnerem, jak pozostali z nas. Wszyscy jesteśmy zainteresowani co wydarzyło się w jego/jej życiu, nadal jesteśmy w pewien sposób zafascynowani jego pewną siebie postawą. W jakim kierunku poszła ta osoba, której w sekrecie zazdrościliśmy lub którą podziwialiśmy?
Pierwszą niespodzianką jest to, że kanalia nigdzie nie doszłą. Albo zrobiła kilka udanych kroków, jednak już wkrótce życie okazało się być nieprzejednane dla jej arogancji - świat dorosłych jest całkiem inny od tego, w którym żyjemy, kiedy jesteśmy młodzi.
Jednak kanalia nadal ma jedną drogę ucieczki: jej gang z czasów młodości. Myśli, że świat się nie zmienił i chce ponownie przeżyć momenty swojej chwały. Kiedy zaczyna się obiad, wydaje się, że wszyscy zostają przeniesieni do przeszłości, jednak wkrótce zdajemy sobie sprawę, że kanalia była jedynie narzędziem, które umożliwiło nam dorastanie. Po kilku drinkach, widzimy że kanalia jest osaczona, próbując ukazać siłę, której już nie ma, myśląc, że my wciąż wierzymy, iż jest naszym przywódcą.
Uśmiechamy się, rozmawiamy w uprzejmej atmosferze, płacimy rachunek i wychodzimy, mając wrażenie, że kanalia dokonała złego wyboru. Myślimy: "wydawało się, że wszystko się tej osobie powiedzie, a jednak tak się nie stało".
Każdy poznał przynajmniej jedną lub dwie kanalie w swoim życiu. Na szczęście.
Tłumaczenie: JR