Hojność i nagroda

   Współczując biednemu Rabbiemu Jusya, Efraim rzucał codziennie kilka monet pod jego drzwi. Zauważył, że im więcej pieniędzy dawał, tym więcej zarabiał.
   Efraim pamiętał, że Rabbi Baer był mistrzem Jusya i i pomyślał: "Jeśli jestem tak dobrze nagradzany dając pieniądze uczniowi, o ileż więcej mógłbym zarabiać, gdybym zdecydował się pomagać jego mistrzowi."
   Udał się więc do Międzyrzecza do Rabiebo Baera z podarunkami. Od tego momentu jego szczęście zaczęło słabnąć i stracił prawie wszystko.
   Zaintrygowany, udał się do Jusya i opowiedział mu o wszystkim.
   - To bardzo proste - powiedział Jusya. - Tak długo, jak dawałeś nie myśląc o tym kto otrzymuje, Bóg postępował podobnie. Jednak odkąd zacząłeś wybierać jako obdarowanych prominentnych ludzi, Bóg zaczął robić tak samo.