Cytaty z "Proroka"

Khalil Gibran, w swojej książce "Prorok", opowiada historię Al.-Mustafy, człowieka, który powraca w swoje rodzinne strony. Mieszkańcy wioski, w której spędził młode lata, prosili go, aby nauczał tego, czego sam wcześniej się nauczył.
Poniżej znajduje się kilka (redagowanych) cytatów z utworu, zaliczanego do klasyki XX wieku.

Małżeństwo

Urodziliście się razem i razem będziecie, kiedy białe skrzydła śmierci zakończą wasze dni, gdyż pozostaniecie zjednoczeni w niemej pamięci Boga.
Lecz niech będzie przestrzeń między dwojgiem. Niech wiatr niebios przenika przez ciała.
Kochajcie, lecz nie zamieniajcie miłości w niewolę.
Pozwólcie drugiemu z was napełnić sobie szklankę, lecz nigdy nie pijcie z tej samej.
Śpiewajcie i tańczcie, bądźcie szczęśliwi, ale szanujcie swoją niepodległość; struny lutni są niezależne, a mimo to współtworzą tę samą melodię.
Ofiarowujcie swoje serca, ale nigdy na własność - gdyż jedynie ręka Życia może tak czynić.
Bądźcie razem, lecz nie za bardzo - gdyż filary świątyni są oddzielone. Dąb nie rośnie w cieniu cyprysów, a cyprysy nie mogą rosnąć w cieniu dębu.

Dzieci

Wasze dzieci nie są waszymi dziećmi; one są synami i córkami Życia. Przeszły przez was, lecz do was nie należą.
Mogą dać wam swoją miłość, lecz nie swoje myśli - gdyż mają własne marzenia.
Możecie chronić ich ciała, lecz nie ich dusze - gdyż ich dusze zamieszkują w domu jutra, którego nie możecie odwiedzić nawet w swoich snach.
Możecie próbować być tacy jak oni, lecz nie próbujcie zmuszać ich, aby zachowywali się tak jak wy, gdyż życie się nie cofa, ani nie ulega pokusom dni minionych.
Jesteście łukiem, z którego zostały wystrzelone wasze dzieci, jak żywe strzały. Pozwólcie, aby ręka Łucznika robiła, to co zamierza, gdyż tak jak kocha strzały, które lecą, tak samo kocha łuk, który pozostaje nieruchomy.

Miłość

Kiedy miłość woła, idźcie za jej głosem, nawet jeśli droga jest wyboista i trudna.
A kiedy unoszą się wasze skrzydła, poddajcie się temu, nawet jeśli wiecie, że ukryty sztylet zrani jedno z was.
A kiedy miłość coś mówi, uwierz w to, nawet jeśli mówi głosem, który niszczy twoje sny, tak jak północny wiatr niszczy ogrody.
Miłość może wynieść i ukrzyżować. Pozwala rosnąć konarom, do chwili kiedy je przytnie. Przygniata ludzi, tak długo, aż staną się elastyczni i posłuszni. Pali ich w świętym ogniu, aby mogli zamienić się w święty chleb, podawany na bankiecie u Boga.
Jednak, jeśli się boicie i chcecie odnaleźć w miłości jedynie spokój i przyjemność, lepiej abyście pozostali daleko od drzwi i szukali innego świata, w którym będziecie mogli śmiać się bez radości i płakać nie roniąc łez.
Miłość nie daje niczego więcej i nie pyta o nic więcej niż o siebie samą. Miłość nie ma posiadłości, ani nie jest w posiadaniu nikogo - sama dla siebie jest wystarczająca.