Wydanie: 24
Pisze, że gdy ludzie skończyli budować Świat,
jeden z aniołów wskazał Wszechmogącemu, że zapomnieli oni umieścić na
Ziemi piasek; poważny błąd - ludzie na zawsze pozbyli się możliwości spacerowania
brzegiem morza, stąpania po podłożu, które mogło być jednocześnie masażem
dla zmęczonych stóp.
Poza tym, brzegi rzeki będą zawsze poszarpane
i skaliste, budowniczy nie będą mogli użyć tego podstawowego materiału,
a stopy kochanków nie pozostawią śladów.
Aby uzdrowić sytuację Bóg wysłał Archanioła Gabriela objuczonego wielką
torbą, aby rozsypał piasek we wszystkich niezbędnych miejscach.
Gabriel rozniósł piasek na plażach, na brzegach
rzek, a kiedy powrócił do nieba, niosąc to, co pozostało, Szatan - zawsze
czujny, zawsze gotowy, aby zniszczyć pracę Wszechmogącego - zdołał wywiercić
dziurę w torbie, która następnie rozdarła się, tracąc całą swoją zawartość.
Stało się to w miejscu, które teraz nazywamy Półwyspem Arabskim - niemal
cały region zamienił się w ogromną pustynię.
Zakłopotany Gabriel udał się do Pana, aby go
przeprosić, że pozwolił Szatanowi zbliżyć się tak bardzo niezauważenie.
Jednak Bóg, w swojej nieskończonej mądrości, zdecydował zrekompensować
Arabom stratę, nieumyślnie spowodowaną przez swojego posłańca.
Sprawił, że niebo nad pustynią stało się bardziej rozgwieżdżone, niż gdziekolwiek
na Świecie, aby ludzie zawsze mogli patrzeć wysoko; stworzył turban, który
- pod pustynnym słońcem - wart jest więcej niż korona; stworzył namiot,
który pozwalał ludziom przemieszczać się z miejsca na miejsce i nieustannie
obserwować nowe krajobrazy, bez obowiązku utrzymywania pałaców; nauczył
ludzi produkować najlepszą stal do kucia mieczy; stworzył wielbłąda. Uformował
najprzedniejszą rasę koni; wreszcie dał im coś nawet bardziej cennego,
niż wszystko inne: słowo, prawdziwe złoto wszystkich Arabów.
Podczas gdy inni ludzie kształtowali metal i
kamień, ludzie pustyni uczyli się kształtować słowo. Tam, poeta stał się
wysokim kapłanem, sędzią, doktorem, wodzem Beduinów. Recytowane przez
niego wersy mają swoją moc: mogą przynieść radość, smutek, zdrowie. Mogą
być natchnieniem do aktów zemsty lub rozpętać wojnę, zjednoczyć kochanków
i odtworzyć pieśń ptaków.
Alejandro Dolina konkluduje:
"Boskie błędy, jak te popełniane przez wielkich artystów lub prawdziwych
kochanków, przynoszą, w rezultacie, tak wielkie zadośćuczynienie , że
czasem warto o te błędy prosić".
Tłumaczenie: JR