1) Sztuka odwrotu 2) Mistrz i bitwa 3) Cedrowy las 4) Ścieżka prowadząca do nieba 5) Kokon 6) Inteligentny sługa

Sztuka odwrotu

    Wojownik światła, który zbyt mocno ufa swojej inteligencji zostaje pokonany, ponieważ niewłaściwie oszacował siłę przeciwnika.
    Nie można zapominać, że istnieją momenty, w których od mądrości, bardziej skuteczna jest siła. Kiedy stajemy przed różnego rodzaju przemocą, żadna błyskotliwość, argumenty, inteligencja lub urok, nie mogą zapobiec tragedii.
    Dlatego wojownik nigdy nie lekceważy brutalnej siły. Kiedy jest to nieracjonalna agresja, wycofuje się z pola walki, do chwili, kiedy wróg straci energię. Jednak, niech to będzie jasne: wojownik światła nigdy nie tchórzy. Ucieczka może być doskonałą metodą obrony, lecz nie może być wynikiem strachu. Nie ma wątpliwości, że wojownik woli podjąć walkę, którą przegara, a następnie leczyć swoje rany. Wie, że jeśli ucieknie, da atakującemu większą siłę niż ten zasługuje.
    Wojownik może uleczyć fizyczne cierpienie, ale duchowa słabość będzie go prześladować zawsze. W trudnych i bolesnych momentach, w stosunku do niekorzystnej sytuacji, wojownik może być zrezygnowany, odważny lub bohaterski. Aby osiągnąć właściwy stan umysłu (w chwili kiedy wkracza do walki w niekorzystnym momencie i istnieje prawdopodobieństwo, że ucierpi), wojownik musi zrozumieć niebezpieczeństwo, które mu grozi. Okakura Kakuso w swojej książce, o japońskim rytuale parzenia herbaty, napisał: "Przypatrujemy się złu czynionemu przez innych, bo wiemy, że zło kryje się także w naszym postępowaniu. Nigdy nie wybaczamy tym, którzy nas ranią, gdyż wierzmy, że nam nikt by nie wybaczył. Wytykamy bolesną prawdę bliźniemu, ponieważ chcemy ukryć ją przed nami samymi. Pokazujemy swoją siłę, aby nikt nie mógł spostrzec naszej słabości. "Dlatego, kiedykolwiek osądzasz brata, pamiętaj, że to ty jesteś sądzony."
Czasem ta wiedza może zapobiec walce, która przyniesie tylko straty. Jednak, bywa, że nierówna walka jest jedynym sposobem.
    Wiemy, że przegramy, jednak przeciw temu wrogowi - przemocy - jedyną alternatywą byłoby tchórzostwo, które nie leży w polu naszego zainteresowania W tym momencie ważne jest, aby zaakceptować wyrok losu, mając w myślach słowa z legendarnej Bragavad Gita (Rozdział II, 16-26):
    "Człowiek się nie narodził, ani nie umrze. Zawsze próbuje trwać, nigdy nie przestanie, gdyż tak było zawsze i będzie tak nadal"
    "Tak jak człowiek odrzuca swoje stare odzienie i zaczyna nosić nowe, tak dusza odrzuca stare ciało i przybiera nowe"
    "Dusza jest niezniszczalna; nie można jej odciąć szpadą, nie ima się jej ogień, woda jej nie moczy, a wiatr nigdy nie suszy. Dusza jest poza zasięgiem tych sił"
    "Człowiek jest niezniszczalny, zawsze więc jest zwycięzcą (nawet, kiedy odniesie porażkę), dlatego nigdy nie powinien czuć żalu."

Mistrz i bitwa

    Nauczyciel aikido prowadził intensywne treningi, ale nigdy nie pozwalał swoim uczniom współzawodniczyć z innymi szkołami sztuk walki. Narzekali oni po cichu z tego powodu, ale żaden z nich nie miał odwagi poruszyć tej sprawy przy całej grupie.
Wtedy, pewnego dnia, jeden z chłopców ośmielił się zapytać:
    - Zdecydowaliśmy, że poświęcimy się całym sercem studiowaniu aikido, jednak nigdy nie sprawdzimy swoich umiejętności, ponieważ nie możemy zmierzyć się z nikim z zewnątrz.
    - Nigdy nie będziesz musiał tego wiedzieć - brzmiała odpowiedź mistrza. - Ten, kto chce walczyć traci więź z Wszechświatem. Tutaj uczymy się umiejętności rozwiązywania konfliktów, a nie ich rozpoczynania.

Cedrowy las

    W 1939 r. japoński dyplomata Chiune Sugihara, który został wysłany do Litwy podczas jednego z najokropniejszych okresów w dziejach ludzkości, uratował tysiące Polskich Żydów przed zagładą, wręczając im wizy wyjazdowe.
    Jego bohaterski akt był mało znanym przypisem do historii wojny, do chwili, kiedy uratowane przez Sugihara osoby zdecydowały się opowiedzieć swoją historię. Jego odwaga i wspaniałomyślność zostały wkrótce uczczone przez wszystkich, przyciągając uwagę mediów i inspirując niektórych pisarzy do pisania książek opisujących go jako japońskiego Schindlera.
    W międzyczasie izraelski rząd zebrał nazwiska ocalałych, aby nagrodzić ich za starania. Jednym ze sposobów, w jaki władze izraelskie chciały wyrazić swoją wdzięczność bohaterom, było posadzenie drzew na ich cześć. Kiedy odwaga Sugihara została ujawniona, izraelskie władze zaplanowały obsadzić ziemię drzewami wiśni - narodowym drzewem Japonii - aby uczcić jego pamięć. Niespodziewanie została podjęta bezprecedensowa decyzja i zarządzenie zostało cofnięte. Zdecydowano, że drzewa wiśni nie są właściwym symbolem bohaterstwa okazanym przez Sugihara, oferując w zamian las cedrowy, bardziej żywotny i o bardziej tajemniczym znaczeniu, gdyż cedrowe drewno zostało użyte do budowy Pierwszej Świątyni.
    Kiedy tylko drzewa zostały zasadzone, władze odkryły, że Sugihara w języku japońskim może oznaczać ... las cedrowy.

Ścieżka, prowadząca do nieba

    Kiedy zapytano Abbota Antonio czy ścieżka poświęcenia prowadzi do nieba, ten odpowiedział:
    - Są dwie ścieżki poświęcenia: pierwsza to ścieżka, wybierana przez człowieka, który umartwia się nad ciałem i odprawia pokutę, gdyż wierzy, że jesteśmy potępieni. Człowiek który idzie tą ścieżką, czuje się winny i uważa, iż nie jest wart, aby być szczęśliwym.
    - Drugą ścieżkę wybiera człowiek, który wie, że świat nie jest tak idealny, jakbyśmy tego chcieli, modli się, odprawia pokutę, oddając swój czas i znój, aby ulepszyć świat, który go otacza. Rozumie, że słowo "poświęcić" pochodzi od "sacro oficio" -świętego obowiązku. Na tej ścieżce Boska Opatrzność towarzyszy mu przez cały czas, a jego nagroda czeka w niebie.

Kokon

    Wielki grecki pisarz Nikos Kazantzakis (napisał "Greka Zorbę"), opowiada nam, że kiedy był chłopcem, zauważył kokon przylepiony do drzewa, w którym znajdował się motyl, tuż przed wykluciem.
    Poczekał chwilę, ale trwało to tak długo, że zdecydował się ogrzać kokon własnym oddechem. Motyl wysunął się wreszcie z kokonu, ale jego skrzydła pozostały zlepione. Chwile potem już nie żył.
    "Po prostu nie mogłem czekać na słońce, które miało doprowadzić proces dojrzewania do końca." - powiedział Kazantzakis. "To małe stworzenie jest aż do dzisiejszego dnia największym ciężarem na moim sumieniu. Jednak to wydarzenie pozwoliło mi zrozumieć czym jest grzech morderstwa: próbą użycia siły przeciw wspaniałym prawom natury. Musimy być cierpliwi, czekać na właściwy czas i iść pewnie, zgodnie z rytmem ustalonym przez Boga.

Inteligentny sługa

    Kiedy pisarz Saint-Exupery będąc na terenie bazy lotniczej w Afryce poprosił swoich przyjaciół o pieniądze na powrót swojego marokańskiego służącego do jego rodzinnej miejscowości, zdołał uzbierać tysiąc franków.
    Jeden z pilotów zabrał służącego aż do Casablanki. Po powrocie opowiadał:
    - Kiedy tylko dolecieliśmy, służący poszedł do bardzo dobrej restauracji na obiad, wręczył hojne napiwki, postawił wszystkim wokół drinka i kupił lalki dla dzieci ze swojej wioski. Ten człowiek nie miał najmniejszego pojęcia o oszczędzaniu.
    - Wręcz przeciwnie - odpowiedział Saint-Exupery. - On wie, że najlepszą inwestycją na świecie jest inwestycja w ludzi. Wydając pieniądze w taki sposób, zdobył szacunek swoich rodaków. Oni w zamian zaoferują mu pracę. W końcu tylko zwycięzcy mogą być tacy hojni.